فتنه دجال

درخواست حذف این مطلب
روزی المؤمنین علیه السلام به مردم فرمود: «قبل از این که مرا نی د از هر چه می خواهید از من سؤال کنید، همانا علم فراوانی در من جمع است و این علوم را حبیبم رسول خداصلی الله علیه وآله به من خبر داده است.» در این هنگام صعصعة بن صوحان برخاست و گفت: یا المؤمنین! دجّال در چه زمانی قیام می کند؟ المؤمنین علیه السلام فرمود: «ای صعصعه بنشین، خدا از سخن و نیّت [ و مقام] تو آگاه است، [ زمان آن را نمی توان گفت] و لکن علامات و نشانه ها و رخدادهای ناگواری که قبل از آن خواهد بود و پیاپی در یک سال واقع خواهد شدرا اگر بخواهی برای تو می گویم.» صعصعه گفت: یا المؤمنین! سؤال من نیز از نشانه های دجّال است. المؤمنین علیه السلام فرمود: «ای صعصعه! بیدار باش که دجّال هنگامی خواهد آمد، که مردم را ضایع کنند، در امانت خیانت نمایند، دروغ را حلال بشمارند، اهل ربا و رشوه باشند، ساختمان های بلند و باشکوهی بنا کنند، هوسرانی نمایند، دین خود را به دنیا بفروشند، ریختن خون یکدیگر را سبک بشمارند، حلم و بردباری را ضعف و ناتوانی پندارند، ظلم را ف بدانند، امرا و فرماندهان آنان فاجر و فاسق باشند، وزرا و امنای آنان خیانت کار باشند، علمای آنان فاسق شوند، ظلم آشکار شود، طلاق فراوان گردد، مرگ ناگهانی زیاد شود، قرآن را زینت کنند، مساجد را زیور نمایند، مناره های مساجد بلند شود، قلب ها اب گردد، عهدها و پیمان ها ش ته شود، آلات موسیقی و طرب به کار گرفته شود، و آشکار شود، خائن امین شمرده شود، امین را خیانتکار بدانند، زن ها از حرص به دنیا با مردها در تجارت همراه شوند، بر زین ها و استرها [ و مرکب های متداول] سوار شوند، سلام را برای شناسایی انجام دهند، شاهد فضولاً شهادت بدهد، مردم لباس میش بپوشند و در باطن گرگ و درّنده باشند، قلوب مردم از هر چیز تلخی تلخ تر و از هر مرداری بدبوتر باشد، در چنین زمانی تو باید فریاد برآوری و بگویی: "نجات نجات نجات، فرار فرار فرار"، و از آن مردم فرار نمایی.» سخن المؤمنین علیه السلام که به اینجا رسید اصبغ بن نباته برخاست و گفت: یا المؤمنین! دجّال چیست؟ المؤمنین علیه السلام فرمود: «ای اصبغ! نام دجّال، صیفی بن عائد [ صائد بن صید] است، شقی و بدبخت ی است که او را تصدیق کند، و سعید و خوشبخت ی است که او را تکذیب نماید، او در عقبه ای در شام به نام عقبه افیق چون سه ساعت از روز می گذرد به دست ی که حضرت پشت سر او می خواند کشته خواهد شد سپس فرمود: «آگاه باشید که پس از آن "طامّه کبرا" واقع می شود و خورشید از مغرب طلوع می کند در حالی که به صورت کوره ای از آتش خواهد بود، و در آن روز مطابق فرموده قرآن «...لا یَنْفَعُ نَفْساً إیمانُها لَمْ تَکُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ کَسَبَتْ فی إیمانِها خَیْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ»1 "ایمان ی که از پیش ایمان نیاورده و عمل نیکی انجام نداده برای او سودی نخواهد داشت" و توبه ی پذیرفته نخواهد شد، و عملی به درگاه خدا بالا نخواهد رفت و برکات آسمان قطع خواهد شد!!!» سپس فرمود: «حبیب من رسول خدا صلی الله علیه وآله از من پیمان گرفته که خبرهای بعد از آن را بازگو نکنم.»2 رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: « انی که با ما خانواده دشمنی داشته باشند خداوند آنان را در قیامت یهودی محشور می نماید.» گفته شد: یا رسول اللَّه! گر چه گوینده شهادتین باشند؟ فرمود: «آری، شهادتین تنها از ریخته شدن خون آنان و پرداخت جزیه و مالیات جلوگیری می کند.» سپس فرمود: « ی که دشمن ما خانواده باشد خداوند او را یهودی محشور می نماید.» گفته شد: برای چه؟ فرمود: «چنین ی چون دجّال را درک می کند به او ایمان خواهد آورد.»3 المؤمنین علیه السلام درباره دجّال می فرماید: «ای مردم آگاه باشید که بیشتر پیروان دجّال زاده و اهل تاج و تجمّل می باشند، آگاه باشید که آنان یهودی ها هستند - لعنت خدا بر آنان باد سپس فرمود: «دجّال [ همانند مردم] می خورد و می آشامد ... دید چشم او زیاد است و چشم راست او اعور و ن ناست؛ [ او خود را خدای مردم معرّفی می کند] در حالی که خداوند اعور نیست و چیزی نمی خورد تا این که فرمود: «و چون دجّال وج می نماید، بلا همه ا را می گیرد و دجّال چهل روز عمر خواهد نمود که روز اوّل آن به اندازه یک سال است و از روزهای دیگر آن کاسته می شود تا این که آ ین روز عمر او مانند روزهای متعارف خواهد بود سپس فرمود: «دجّال به همه روی زمین قدم می گذارد، جز مکّه و مدینه و بیت المقدس؛ در آن هنگام حضرت مهدی علیه السلام وارد بیت المقدس می شود و بر مردم ت می کند، و چون روز می رسد و ب ا می شود، عیسی بن مریم علیه السلام از آسمان نزول می نماید در حالی که بر تن او دو لباس قرمز و نورانی است؛ گویی از سر او روغن می ریزد. او مردی زیبا و اشبه به پدر شما ابراهیم خلیل الرّحمان علیه السلام می باشد، و چون حضرت مهدی علیه السلام عیسی بن مریم را می بیند به او می فرماید: ای فرزند بتول [ مریم]! تو بر مردم ت کن تا مردم به تو اقتدا کنند. حضرت عیسی علیه السلام می فرماید: "این جماعت برای تو است و تو باید بر مردم ت کنی." پس حضرت مهدی علیه السلام جلو می ایستد و مردم به او اقتدا می کنند و عیسی علیه السلام نیز به او اقتدا می نماید و با او بیعت می کند. سپس حضرت عیسی علیه السلام حرکت می نماید و چون به دجّال برخورد می نماید، به او ضربه ای می زند که همانند مس گداخته ذوب می شود، و زمین احدی از پیروان دجّال را نمی پذیرد، و هر سنگی و هر درختی به پیروان حضرت مهدی علیه السلام می گوید: "کافری در پشت من پنهان شده؛ او را بکشید."...» 4 انعام / 158. 1 نهج السّعادة: 3 / 438؛ دستور معالم الحکم لإبن سلامه / 105؛ بحارالأنوار: 52 / 192.2 محاسن / 90 ؛ بحارالأنوار: 52 / 192.3 معجم احادیث المهدی علیه السّلام:.4